VPN – Korte definitie

Een VPN (Virtual Private Network) versleutelt de internetverbinding en zorgt zo voor meer privacy en een verhoogd niveau van veiligheid.

De term VPN was vroeger vooral bekend bij IT-experts in grote bedrijven, die deze techniek al lange tijd gebruiken om bijvoorbeeld medewerkers in het thuiswerken veilige toegang tot bedrijfsservers te bieden. Virtual Private Networks winnen echter steeds meer aan bekendheid en maken het mogelijk om openbare netwerken met een beveiligde verbinding te gebruiken.

Hoe werkt een VPN?

Een VPN creëert een zogenaamde Tunnel die de gegevens van de gebruikers versleutelt. Vereenvoudigd gezegd betekent dit: Gegevens worden op het gebruikte eindapparaat versleuteld, via de internetverbinding naar een speciale VPN-server verzonden en pas daar weer ontsleuteld. Deze servers worden ten opzichte van de gebruikte websites of diensten dan de oorsprong van aanvragen. Op deze manier kunnen met VPN-verbindingen bijvoorbeeld theoretisch ook geografische blokkades bij streamingdiensten worden omzeild. Vooral hebben de beheerders van de gebruikte internetverbinding – bijvoorbeeld de internetprovider – geen inzicht in de inhoud van het versleutelde dataverkeer.


De installatie van een VPN kan op verschillende apparaten plaatsvinden:

  • Router: Veel moderne routers ondersteunen VPN-clients. De installatie gebeurt meestal via de respectieve gebruikersinterface. 
  • Telefoon: Men kan VPN-apps downloaden en de verbinding bij moderne smartphones vaak ook direct via de systeeminstellingen configureren. 
  • PC: Op computers kan software worden geïnstalleerd die de VPN-verbinding tot stand brengt. De meeste gangbare VPN-diensten bieden gebruiksvriendelijke software voor Windows en macOS aan.


Gebruikers moeten eerst een voor hun persoonlijke behoeften geschikte VPN-aanbieder vinden. Er zijn zowel gratis als betaalde aanbiedingen. Het is belangrijk op te merken dat gratis VPN's vaak langzamer zijn en zich gedeeltelijk financieren door middel van advertenties of de verkoop van gegevens. Gebruikers moeten zich grondig informeren voordat ze voor een aanbieder kiezen.

Welke VPN-verbindingen zijn er?

Er zijn verschillende soorten VPN-verbindingen, waaronder:

  • SSL-VPN: Maakt gebruik van SSL-technologie om veilige toegang via een webbrowser mogelijk te maken.
  • Site-to-Site-VPN: Verbindt twee of meer netwerken met elkaar. Deze oplossing wordt bijna uitsluitend gebruikt door grote bedrijven die bijvoorbeeld de lokale netwerken van verschillende locaties met elkaar willen verbinden.
  • End-to-Site-VPN (ook wel Remote Access VPN): Stelt gebruikers in staat om zich veilig vanaf een externe locatie in een privé-netwerk in te loggen.
  • End-to-End-VPN: Bouwt een tunnel op tussen twee vaste eindpunten - meestal een eindapparaat en een server.
  • Persoonlijk VPN: De gebruikelijke soort VPN voor particuliere gebruikers. Gebruikte eindapparaten worden verbonden met een VPN-server.

VPN: Voor- en nadelen

VPN's bieden meer veiligheid. Ze zijn daarom vooral aan te raden voor gebruikers die waarde hechten aan veiligheid of vaak onderweg zijn. Vooral openbare netwerken op luchthavens en in hotels zijn bijzonder kwetsbaar voor hackers en zijn met VPN-bescherming aanzienlijk veiliger te gebruiken.


VPN's zijn in veel landen legaal. Maar niet in allemaal. China bijvoorbeeld verbiedt het gebruik van VPN-diensten. Gebruikers moeten zich voor een reis daarom informeren over de lokale wetgeving op de vakantiebestemming. Ook het gebruik van VPN's om geografische blokkades bij streamingdiensten te omzeilen is niet per se verboden. Afhankelijk van de dienst kan dit echter in strijd zijn met de gebruiksvoorwaarden. Ook hier is een voorafgaande controle nodig.


Zijn VPN's hun geld waard? Deze vraag kan niet algemeen beantwoord worden, aangezien het individuele gebruiksgedrag bepalend is. Wie regelmatig gebruik maakt van de anonimisatie van eigen gegevens, profiteert van de extra veiligheid. Over het algemeen is het echter aan te raden om te kiezen voor gerenommeerde VPN-aanbieders.